start section

wide open windows

Berichten over waarheid en verbeelding.

The Mystique of Enlightenment

Ik las dit boek toen ik al een tijdje een sannyasin van Rajneesh was, goed op weg naar 'verlichting'. Dacht ik dus ... Het was geschreven door een naamgenoot van de bekende spirituele leraar Jiddu Krishnamurti, namelijk Uppaluri Gopala Krishnamurti, beter bekend onder de afkorting 'UG'.

Daar stond ik dan in de boekwinkel van 'Au bout du Monde' in Amsterdam, met mijn rode kleren aan en mala om mijn nek, gefascineerd te lezen. Deze man was zo'n beetje het absolute tegendeel van Bhagwan Rajneesh. Elk boek van Rajneesh, elke meditatie, elke foto, etc. valt onder copyright, terwijl in dit boekje expliciet stond: "(...) U bent vrij om te reproduceren, te distribueren, te interpreteren, verkeerd te interpreteren, te vervormen, te doen wat u wilt, zelfs het auteurschap te claimen, zonder mijn toestemming of de toestemming van wie dan ook. " Wow ...

En zo is het ook dat alle boeken, tapes en video's over en met UG vrij te downloaden zijn op het internet: ugkrishnamurti.net. Geweldig, en wat beweert deze man (BTW, hij is in maart 2007 overleden)?

Hier zijn de eerste zinnen van het boekje:

"Ik ben er niet op uit om iemand te bevrijden. Je moet jezelf bevrijden, en je bent niet in staat om dat te doen. Wat ik te zeggen heb zal dat niet doen. Ik ben alleen geïnteresseerd in het beschrijven van deze toestand, in het opruimen van de occultiteit en mystificatie waarin die mensen in de 'heilige business' de hele zaak hebben gehuld. Misschien kan ik je ervan overtuigen niet veel tijd en energie te verspillen, zoekend naar een toestand die niet bestaat, behalve in je verbeelding.

Begrijp dit goed, dit is jouw staat die ik beschrijf, jouw natuurlijke staat, niet mijn staat of de staat van een God-gerealiseerd mens of een mutant of iets dergelijks. Dit is je natuurlijke staat, maar wat verhindert dat wat er is, zich op zijn eigen manier uitdrukt, is dat je naar iets reikt, dat je iets anders probeert te zijn dan wat je bent. "

Ik begreep het op dat moment niet echt. Even dacht ik mijn rode kleren, mala en sannyasnaam, zoals dat in die kringen heette, te 'droppen'. Want blijkbaar deed het er toch niet toe:

"De zoektocht eindigt met het besef dat er niet zoiets bestaat als verlichting. Door te zoeken wil je vrij zijn van het zelf, maar wat je ook doet om je van het zelf te bevrijden is het zelf. Hoe kan ik je dit eenvoudige ding doen begrijpen? Er is geen "hoe." Als ik je dat vertel, zal het alleen maar meer momentum geven aan dat (zoeken), dat momentum versterken. Dat is de vraag van alle vragen: "Hoe, hoe, hoe?"

En even later dacht ik, schouderophalend, "als het niet uitmaakt, kan ik er ook gewoon mee doorgaan." En in zekere zin is dat waar, alleen zag ik natuurlijk niet in dat ik gewoon geen keus heb. De energie van het zoeken en vragen bestaat ongeacht wat ik al dan niet denk, het kan het niet schelen ... En zo ging ik lange tijd door met het verspillen van 'veel tijd en energie, op zoek naar een toestand die niet bestaat'.

Of, in de woorden van iemand wiens 'boodschap' nogal lijkt op die van UG, namelijk Robert Saltzman: "Je krijgt wat je krijgt als je het krijgt"

"Er is geen onderricht van mij, en zal er ook nooit komen." Onderricht "is er het woord niet voor. Een teaching impliceert een methode of een systeem, een techniek of een nieuwe manier van denken die moet worden toegepast om een transformatie in je manier van leven teweeg te brengen. Wat ik zeg valt buiten het gebied van de leerbaarheid; het is gewoon een beschrijving van de manier waarop ik functioneer. Het is slechts een beschrijving van de natuurlijke staat van de mens - dit is de manier waarop jij, ontdaan van de machinaties van het denken, ook functioneert.

De natuurlijke staat is niet de staat van een zelf-gerealiseerd God-gerealiseerd mens, het is niet iets dat bereikt kan of bereikt moet worden, het is niet iets dat in het bestaan moet worden gewild; het is er - het is de levende staat. Deze staat is slechts de functionele activiteit van het leven."

En dan denk ik dat de volgende Zen anekdote uit de achtste eeuw toepasselijk is:

Lekenman Pang benadert een leraar met het verzoek om hem zijn ware zelf te tonen. De leraar zei niets, zat alleen maar stil. Uiteindelijk, moe van het wachten, stond Pang op en liep naar de deur. Net toen hij de deur opende, riep de leraar: "O, lekenman Pang."
"Ja?" antwoordde Pang.
"Dat is het," zei de leraar.

Vorige Bericht Volgende Bericht