36. De spirit van een wilde vos


[1] Q. Robert Adams zei, "Je moet de controle over je geest nemen. Je moet je realiseren dat je geest en je lichaam niet je vrienden zijn. Ze voeden je met verkeerde informatie. Ze lijken een tijdje juist, maar dan wordt het weer verkeerd. Luister niet naar je geest. Stop de gedachten voordat ze aan de rand van je neus komen. Dat is alles wat ik te zeggen heb. "Je moet beseffen dat je lichaam en je geest niet je vrienden zijn."

[2] Robert, als je een momentje hebt, help me dan om het te begrijpen. Waarom zijn mijn lichaam en mijn geest niet mijn vrienden? Ik probeer steeds een vriend te zijn voor mijn lichaam en mijn geest. Hoe zou ik anders moeten leven?

[3] A. Oké, je begon met een citaat, dus zal ik ook beginnen met een citaat:

[4] "Nu en dan hoor je over een manier van beoefening en een dharma teneinde verlichting te bereiken. Vertel mij eens welke dharma er is teneinde verlicht te raken en welke manier er is om te parkatiseren? Wat ontbreekt er in je dagelijks leven en handelen, of wat zou er door beoefening genezen moeten worden?"

[5] "Deze pas bekeerde monniken hebben het helemaal mis. Zij stellen hun geloof en vertrouwen in een stelletje wilde vossen die hun opvattingen spuien en mensen met onzin in de war brengen. . . ."

[6] "Zij luisteren naar de gebakken lucht die uit de monden van een stel oude leraren komt alsof het de Waarheid is, terwijl zij denken: "Dit is een fantastische leraar, en ik heb slechts het verstand van een gewone sterveling. Ik zou zo'n eerbiedwaardigheid nooit durven te doorgronden."

[7] "Blinde idioten zijn het, die door het leven gaan met een dergelijk begrip van zaken, terwijl ze hun eigen twee ogen verraden, ineenkrimpend en wankelend als een ezel op een met ijzel bedekte weg."

[8] Dat zijn de woorden van Linji uit de 9e eeuw. Ze zijn nu nog net zo relevant als toen. Wat dat betreft zeg ik dat Robert Adams en vele anderen zoals hij, die beweren de definitieve waarheid te onderwijzen over wat "mijzelf" werkelijk is, in mijn ogen "wilde vossengeesten" zijn.

[9] Tijdens mijn godzijdank korte periode als "spiritueel leraar", gaf een vertrouweling mij een boek van Robert Adams voor al mijn zonden. Ik had nog nooit van hem gehoord, maar kwam er later achter dat hij werd omschreven als een "zelf-gerealiseerde meester". Na het lezen van drie pagina's gooide ik het boek in de prullenbak. Serieus. Ik gooide het in de prullenbak.

[10] Misschien is het tijd om een halt toe te roepen aan de "spirituele zoektocht", die de menselijke geest schijnt te treffen als een akelig virus, en die zogenaamde "meesters" voortbrengt die vooral zichzelf in de weg staan, laat staan dat ze jou de weg zouden kunnen wijzen. Je hebt je eigen twee ogen. Waarom zou je ze verraden? Zie gewoon wat jij ziet en wees wat je op dit moment bent, en dat zal voldoende zijn. Wees gewoon jezelf. En zie dan waar je uitkomt.

[11] Om Linji weer te citeren:

[12] "Stop gewoon met dat opgefokte zoeken, dan is er geen verschil tussen jou en de patriarchen en boeddha's. Maar als je blijft zoeken naar iets dat van buitenaf komt, zelfs als je het krijgt, zullen het alleen maar woorden en zinnen zijn, niets meer dan schone schijn..."

[13] Tussen haakjes, de "wilde vossengeest" verwijst naar een bekend Zen-verhaal:

[14] Gewoonlijk wanneer Meester Dahui een dharmatoespraak hield, stond er een vreemde oude man achterin te luisteren in stilte. Meestal vertrok hij onmiddellijk na de toespraak, maar op een dag bleef hij staan, dus Dahui benaderde hem en vroeg: "Wie ben jij?"

[15] De oude man antwoordde: "Ik ben niet werkelijk een mens. Ik was de dharmaleraar op deze berg in de tijd van Kashyapa Boeddha. Op een dag vroeg een leerling mij: 'Vervalt iemand die met grote toewijding oefent nog steeds in oorzaak en gevolg?' Ik antwoordde: 'Nee, dat doet zo iemand niet.' Omdat ik die woorden uitsprak werd ik vijfhonderd levens lang steeds opnieuw geboren als een wilde vos."

[16] Misschien leeft Robert Adams nu in het lichaam van een wilde vos. Ach ja, dat krijg je als je een wijsneus bent.