16. Geen veiligheid in mens zijn


[1] V: Ik had net een grappige gedachte over de menselijke natuur. Ik hou van jouw foto's, maar als ik eraan terugdenk, herinner ik me alleen de vrolijke. Ik zie je afbeelding van een ezelsoog, of van een schijnbaar zorgeloze vrouw. Ik weet dat je veel afbeeldingen hebt gemaakt met een donkerder kant, zoals je foto's van daklozen en het leven op straat, maar dat is niet wat er in mijn gedachten opkomt.

[2]Ik voel me van nature aangetrokken tot die beelden die me geven wat ik wil en waar ik naar hunker. Ik verlang terug naar "wat ik ooit geweest ben." Ik smacht naar een leven vrij van trauma, stress en angst. De foto's die ik mooi vind en onthoud geven weer wat ik denk dat ik wil, dus geniet ik ervan. Maar je hebt veel verschillende soorten foto's gemaakt. Je kunt twintig mensen vragen wat hun favoriete foto is en ik wed dat ze allemaal iets anders kiezen.

[3]A: Ik denk niet veel na over hunkering. Het is nu ook weer niet zo dat ik leef in een toestand van "verlangenloosheid", wat een verondersteld aspect zou zijn van spiritueel meesterschap. Verlangen, samen met haar tegendeel, afkeer, is een natuurlijk deel van het leven, dus verlangen kan altijd ontstaan. Maar eerlijk gezegd heb ik weinig belangstelling voor verlangen, dat altijd gaat over toekomstige bevrediging. Verlangens proberen te stillen kan een eindeloos streven zijn. Natuurlijk, als je erin slaagt te krijgen waar je naar hunkert, kun je je voor een tijdje tevreden voelen, maar niet voor lang. Al snel komt er een nieuw verlangen naar boven - een nieuw verlangen dat bevrediging eist. Er komt geen einde aan die draaideur, en er zit geen gemoedsrust in.

[4]Je hebt gemerkt dat je gedreven wordt door verlangens. Je wordt bezeten door wat je denkt te missen en moet hebben, zelfs in die mate dat je perceptie van de wereld - van mijn foto's in dit geval - bedorven wordt. Erger nog, de specifieke verlangens die je noemde zullen nooit gestild worden, zelfs niet voor even. Niemand kan terugkeren naar "wat ik ooit geweest ben," zelfs niet naar wat ik vijf seconden geleden was. En vrijheid van trauma, stress en angst is ijdele hoop. Trauma kan zich op elk moment voordoen. Stress is een natuurlijk aspect van het leven. Angst ontstaat, als en wanneer het gebeurt, volledig buiten controle. In het leven zijn er geen garanties.

[5]Dus jouw verlangen naar veiligheid en het eindigen van angst zal nooit bevredigd worden. Jouw verlangen is niet hetzelfde als een verlangen naar snoep of seks dat een beetje bevrediging kan geven, al is het maar tijdelijk, tot de hunkering weer begint. Je wilt iets onmogelijks. Je wilt dat het leven iets is wat het niet is: veilig en vrij van angst. Niemand zal dat verlangen ooit kunnen bevredigen; in plaats daarvan kunnen we enkel proberen te ontsnappen naar een gefantaseerd "iets anders".

[6]Dat iets anders kan de hemel met Jezus zijn, "verlichting", of andere flauwekul, maar niets van dat alles is hier nu. Je hebt de religieuze benadering geprobeerd, die, zoals ik begrijp, centraal staat in je sociale milieu, maar het werkt niet voor je. En dus neem je je toevlucht tot mij, wiens visie op "God" het volgende is: "Alleen omdat iets kan worden bedacht en benoemd betekent nog niet dat het ook echt bestaat."

[7]"God" is een concept - een idee in je hoofd - en jij hebt het niet bedacht. Het idee van een Grote Papa in de hemel die regels maakt en gebeden beantwoordt, is daar geplaatst door anderen, hoogstwaarschijnlijk door verzorgers die dat idee opzettelijk in je geest hebben geïnjecteerd, terwijl ze zich inbeeldden dat ze je hielpen en je leven verrijkten. Maar hun geloof maakt dat sprookje nog niet waar, net zomin als het jouwe dat doet. Het enige dat je echt weet is dat je op dit moment bestaat. Niet dat "God" bestaat - dat weet je niet - maar dat jij bestaat. Dus je bent niet "van God" of "in God". God - het idee - is in jou.

[8]Sommige mensen kunnen tegen zichzelf liegen over de eeuwigheid in het paradijs en zo, maar jij zit niet zo in elkaar, dus vind je daar geen zekerheid in. En je hebt ingezien dat zelfs degenen die doen alsof ze al die dingen geloven, het niet echt geloven. Als ze het echt geloofden, zou er een feest volgen als iemand een dodelijke ziekte zou krijgen:

[9]"Geweldig nieuws, man. Ik heb terminale kanker. Prachtig!"

[10]"Echt? Ga je dood? Sommige mensen hebben ook alle geluk."

[11]Ik heb je eerlijkheid, met name je onwil om jezelf te bedriegen, een gave genoemd, geen probleem, dus ik adviseer om voor die gave te gaan en er het beste van te maken. Een leven zonder lijden is een fantasie. In het diepst van je hart weet je dat al. Dus geef dat toe aan jezelf. Omarm het. Doorleef het.

[12]Het voortdurende gegoochel met concepten zoals opperwezens, zielen, reïncarnatie, transcendentie, zelfrealisatie en verlichting dient alleen als tactiek van uitstel. Alles wat we echt weten gebeurt nu. Wanneer je je interesse in spirituele luchtkastelen verliest, zal je verlangen naar een pijnvrij leven afnemen. Dan zal je aandacht op natuurlijke wijze blijven waar hij hoort - niet in een of andere denkbeeldige, probleemloze toekomst, maar in dit moment, dat het enige moment is dat je ooit zult hebben, het enige moment waar je mee om moet gaan, en het enige moment waar je werkelijk mee om kunt gaan. Dat inzien vereenvoudigt de zaak aanzienlijk, vind ik. De wijzen onder ons genieten en ondergaan een volledig menselijke ervaring met een gelijkmoedigheid die ze niet kunnen verklaren, ook al hebben ontelbaren het geprobeerd.

[13]Vrijheid betekent openhartig deelnemen aan de ervaring zoals die zich in real time voordoet, zonder te wensen dat iets anders zou zijn. Op dit moment zijn de dingen zoals ze zijn, en kunnen ze niet anders zijn. In het volgende moment zullen de dingen anders zijn. Dat is hoe de dingen nu eenmaal uitpakken. Geniet van het moment zolang je het hebt. Het is het enige moment dat je krijgt.

[14]Er is geen veiligheid in mens zijn. Nooit geweest, zal er ook nooit zijn. Er zijn geen zekerheden. Geen enkele. In het volgende moment kan elke omstandigheid zich voordoen. Zie dat in, omarm dat, houd je enkel daar mee bezig en misschien vind je dan de vrijheid die je zoekt - niet vrij zijn van iets zoals stress, angst of vrees, maar de vrijheid om werkelijk te zijn. Dat is het beste, zeg ik, wat wij mensen kunnen doen.